سلام گلم:
تا آسمان راهي نيست...فاصله ميان دستهاي هميشه مهربان تو
چيزي جز ترك اندوه نيمه شبان من نبود...
اما نازنينم دلم براي هق هق بچه گيها تنگ شده است...
چه آسان رويا هايم را از دامان خداوند برداشتي وهمه
بر دوش كشيدي و گفتي هم سوي من تا آسمان زيباي خداوند
مي آيي...اما... ميبيني... از پرواز پروانه ها چيزي به خاطرم نمانده است
ميخواهم بروم... تا پشت تمام ابرهاي سربه فلك كشيده چه
خواب بماني و چه بيدار پشت سرم ليواني اب بريزي...
گريه نكن هي تو كه ميان حجم زيباي دلم به خواب رفتي.......
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر